در بالاترین شاخه

شبیه چیزی بودم

نه پرنده ! نه پروانه !

شاید برگ زردی

که پستی وبلندی سینه ام دریا بود

وزندگی ماهی خارداری درگلو

کی

بادی خواهد وزید

که مرا از شاخه جدا کند

تا

رهگذر رهروان شوم................

من پروانه

تو قد میکشی

من آب می روم

بزرگ می شوی

ترک بر می دارم

خرد می شوم

دهان باز می کنی

می بلعی مرا

و یونس می شوم من

در دهان تاریک غم.......

..............................................................................

خدایا

تمامم کن

......................................................................

خدایا

برای همه

دعا کن

خدا جون

گریه نکن

همه چی درست میشه

مگر اين آفتاب نبود که هر روز شرق تا غرب آسمان را مي‌پيمود تا نور را به او هديه بدهد...

راستی چه جمعه دلگیریه...الان ۲ساعته دارم این اهنگ فرمان فتخعلیان رو گوش  میکنم اونم با صدای بلندکلیک کنید

آن‌ها نمی‌دانند که من هر روز با تو حرف می‌زنم.

 (نامه محرمانه و مستقيم به خدا!)

خدايا! تو را هم «فيلتر» كرده اند؟

آدم ها آن قدر زود عوض می شوند... آن قدر زود... که تو فرصت نمی کنی به ساعتت نگاهی بیندازی و ببینی چند دقیقه  میان دوستی ها تا دشمنی ها فاصله افتاده است

نگاهم کردی
چشمک زدی
(درست دروسط میدان - ساعت یازده صبح)

نگاهم کردی
چیزی گفتی و گذشتی
(درست در وسط میدان ساعت پنج بعداز ظهر)

آمدی خیره شدی
کاغذی گذاشتی زیر پایم
(چندین بار)

آخر تو نمی دانی
که یک مجسمه فقط نگاه می کند
اما هیچ وقت عاشق نمی شود .

۱.پیامبر و دیوانه...جبران خلیل

۲.بلوغ....اوشو

۳.تعلیمات دون خوان...کارلوس کاستاندا

۴.خاطرات یک مغ...پائلو کوئلیو

۵حکایت دولت و فرزانگی

۶.پله پله ملاقات تا خدا

۷.ارابه خدایان

۸.عالیجناب سرخپوش

۹.تن تن و میلو

MICHAEL BOLTON.....SAID I LOVE YOU.۱

2.QUEEN.....SHOW MUST GO ON

3.ALPHAVILLE.....AVICTORI OF LOVE

4.R.E.M.....LOOSING MY RELIGION

5.CHRIS REA...LOOKING FOR THE SUMMER

SCORPIONS.....WIND OF CHANGE.6

LEONARD COHEN.....WAITING FOR THE MIRACLE.7

8.MARIAH CAREY.....WITH OUT YOU

البته ايراني هم گوش ميكنم...فرمان فتحعليان....سيد خليل عالي نژاد...شهيار قنبري...فريدون فروغي.و نامجو

صدای آنها را میشنوی؟

میخوانند نه بر گل و درخت و گیاه و کویر

که بر بی چیزی او

یا شاید آنها هم خواب سراب میبینند.......

کفن مرا قرمز بگیرید

چرا که همیشه فریاد بوده ام و فریاد

خلعت مرا زندگی نامه ام قرار دهید

تا برایم بگریند و نوحه و مرثیه سر دهند

قبر منزل جدید من نخواهد بود

چرا که به تنهایی عادت داشته ام

حشرات و حیوانات قبر برایم تکراری و آشنا خواهند بود

چرا که عمل و وجدانم نقش آنها را بارها در زندگی ام بر دوش کشیده اند

مرا با آب دهان حیوانات غسل دهید

چرا که بر زندگی ام آب دهان انداخته اند

بر روی سرم لحد نگذارید

چرا که بارهاپیشانی ام به تقدیر زندگی شکسته است

بر تنهایی ام نگریید

که بارها تنها بوده ام و بر تنهایی خود در قبر دنیایی ام

(تنگ تر و تاریک تر از قبر واقعی ام)گریسته ام

چشمان مرا مشویید

چرا که اشک چشمانم همیشه آنها را شستشو داده اند

برایم کافور مریزید

چراکه بوی تعفن انگیز نا آدمیان زمانه وجودم را گرفته است

پس از کافور چه میآید؟!

سر قبرم فریاد مزنید

چرا که فریادهای خودم از ریاهای شبانه آدمیان را هنوز در سر دارم

برایم شمع روشن نکنید

چرا که از سایه عابران گذر کرده بر قبرم میترسم

بگذارید برای یک بار چهره واقعی آنها را ببینم نه سایه آنها را 

ونگویید مرد

بلکه بگویید آنقدر مرد تا مرد

بشنو که سوگنامه ي ويراني من است

امشب نه اينکه شام غريبان گرفته اند

بلکه به يمن آمدنت جان گرفته اند

گفتي غزل بگو غزلم شور و حال مرد

بعد از تو حس شعر فنا شد خيال مرد

گفتم مرو که تيره شود زندگانيم

با رفتنت به خاک سيه مي نشانيم

گفتي زمين مجال رسيدن نمي دهد

بر چشم باد فرصت ديدن نمي دهد

وقتي نقاب ، محور يکرنگ بودن است

معيار محورورزي مان سنگ بودن است

ديگر چه جاي دل خوشي و عشق بازي است

اصلا کدام احمق از اين عشق راضي است

اين عشق نيست فاجعه ي قرن آهن است

من بودني که عاقبتش نيست بودن است

حالا به حرفهاي غريبت رسيده ام

فهميده ام که خوب تو را بد شنيده ام

حق با تو بود از غم غربت شکسته ام

بگذار صادقانه بگويم که خسته ام

بیزارم ازتمام رفيقان نارفيق

اينها چقدر فاصله دارند تا رفيق

من رابه ابتذال نبودن کشانده اند

 روح مرا به مسند پوچي نشانده اند

تا اين برادران رياکار زنده اند

اين گرگ سيرتان جفاکار زنده اند

يعقوب درد مي کشد و کور مي شود

يوسف هميشه وصله ي ناجور مي شود

اينجا نقاب شير به کفتار ميزنند

 منصور را هر آيينه بر دار مي زنند

اينجا کسي براي کسي کس نمي شود

حتي عقاب در خور کرکس نمي شود

جايي که سهم مرگ به جز تازيانه نيست

حق با تو بود ماندن مان عاقلانه نيست

ما مي رويم چون دل مان جايه ديگري ست

ما مي رويم هر که به ما نغمه خير است

ما مي رويم گرچه ز الطاف دوستان

بر جاي جاي پيکرمان زخم خنجر است

دل خوش نمي کنيم به عثمان و مذهبش

در دين ما ملاک مسلمان ابوذر است

ما مي رويم مقصد مان نامشخص است

هرجا رويم بي شک از اين شهر بهتر است

ازسادگي است گر به کسي تکيه کرده ايم

اينجا که گرگ با سگ گله برادر است

ما ميرويم ماندن با درد فاجعه است

در عرف ما نشستن يک مرد فاجعه است

ديري است رفته اند اميران قافله

ما مانده ایم غا فل و پیران غافله

اينجا گرچه باب من پاي لنگ نيست

بايد شتاب کرد مجال درنگ نيست

بر درب آفتاب پي باج مي رويم

ماهم بدون بال به معراج مي رويم...